Seerena English

Jak to działa

Każda symulowana osoba przechodzi stronę krok po kroku w prawdziwej przeglądarce Chromium. Model językowy decyduje, co zrobić, ale to, co osoba widzi, i to, czy cel został osiągnięty, sprawdzamy osobno — nie zostawiamy tego jednemu modelowi.

1. Co osoba widzi

Przed każdym krokiem robimy zrzut ekranu i oznaczamy na nim elementy, z którymi można coś zrobić. Po kroku porównujemy stan strony: czy załadowała się nowa strona, co się pojawiło, co zniknęło, czy nic się nie zmieniło. Ta część nie używa modelu językowego — to pomiar. Profil wpływa na to, co osoba dostrzega: ktoś, kto skanuje, nie dostaje długich akapitów; ktoś mniej biegły w internecie nie rozpozna ikony bez podpisu.

2. Jak podejmuje decyzje

Na początku cel jest rozkładany na sygnały, po których człowiek poznałby, że go osiągnął. Potem w każdym kroku model, wcielając się w profil, wybiera jedną czynność — kliknięcie, wpisanie tekstu, przewinięcie, powrót — i mówi, czego się po niej spodziewa. Osoba ma pamięć: notatki o tym, co już znalazła i gdzie.

3. Kto pilnuje przebiegu

4. Jak powstaje wynik

Z wielu przebiegów zbieramy problemy strony i sprawdzamy, które cechy są wśród dotkniętych nadreprezentowane. Liczymy wpływ każdej cechy na skuteczność i zaznaczamy, gdy różnica jest za mała, żeby wyciągać wnioski. Raport powstaje w języku wybranym przy uruchomieniu badania (polski albo angielski).

Bezpieczeństwo badanej strony

Agent nie wysyła formularzy — wysyłka jest przechwytywana w przeglądarce, więc na badanej stronie nic się nie zapisuje. Jeśli strona nie wpuszcza automatów (np. ochrona przed botami), wynik to pokazuje zamiast udawać badanie.

Ograniczenia

Symulacja nie zastąpi ludzi: nie zna ich emocji, historii ani tego, co dzieje się poza ekranem. Wyniki są probabilistyczne — dlatego badamy populację, a nie jedną osobę, i pokazujemy, gdy różnice mieszczą się w granicach przypadku.